Το σχολείο μας τίμησε την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821 με σεβασμό, συγκίνηση και περηφάνεια!!!
Την Παρασκευή 23/3 πραγματοποιήθηκε η σχολική εορτή μας, με ποιήματα, σκετς και τραγούδια.
Την Κυριακή 25/5 έγινε ο εκκλησιασμός μαθητών και εκπαιδευτικών, η κατάθεση στεφάνων και ακούστηκαν ποιήματα από τους μαθητές των Α' και Β' τάξεων.
«…Έλληνες ποτέ μην ξεχνάτε το χρέος σε Θεό και σε Πατρίδα! Σ’ αυτά τα δύο σας εξορκίζω ή να νικήσουμε ή να πεθάνουμε κάτω από την Σημαία του Χριστού»
(Γρηγόριος Δικαίος - Παπαφλέσσας)
(Γρηγόριος Δικαίος - Παπαφλέσσας)
Μαζί μας και οι λιλιπούτειοι μαθητές του Νηπιαγωγείου, οι οποίοι απήγειλαν, χόρεψαν, τραγούδησαν και καταχειροκροτήθηκαν.
«Η Ιστορία και το μέλλον της Ελλάδος στηρίζονται πάνω σε τρεις λέξεις:
Θρησκεία, Ελευθερία, Πατρίς».
(Παλαιών Πατρών Γερμανός)
Οι μικροί μαθητές των Α' και Β' τάξεων απήγγειλαν ποιήματα.
«Όταν σηκώσαμεν την σημαίαν εναντίον της τυραγνίας ξέραμεν ότι είναι πολλοί αυτείνοι και μαχητικοί κι’ έχουν και κανόνια κι’ όλα τα μέσα. Εμείς σε ούλα είμαστε αδύνατοι. Όμως ο Θεός φυλάγει και τους αδύνατους, κι’ αν πεθάνωμεν πεθαίνομεν δια την Πατρίδα μας, δια την Θρησκείαν μας και πολεμούμεν όσο μπορούμε εναντίον της τυραγνίας κι’ ο Θεός βοηθός…».
(Στρατηγός Μακρυγιάννης)
Οι μαθητές των Γ' και Δ' τάξεων είπαν ποιήματα και παρουσίασαν το δικό τους θεατρικό.
«…Μόνη η δικαιοσύνη φέρει την ελευθερίαν, την δύναμιν και την ασφάλειαν.
Όπλα χωρίς δικαιωσύνην, γίνονται όπλα ληστών,
ζώντων εις καθημερινόν κίνδυνον
να στερηθώσι την δύναμιν από άλλους ληστάς,
ή και να κολασθώσιν ως λησταί από νόμιμον εξουσίαν.
Η ανδρεία χωρίς την δικαιοσύνην είναι ευτελές προτέρημα,
η δικαιοσύνη, αν εφυλάσσετο από όλους, ουδέ χρείαν όλως είχε της ανδρείας.
Και αυτή του Θεού η παντοδυναμία ήθελ’ είσθε χωρίς όφελος διά τους ανθρώπους, αν δεν ήτον ενωμένη με την άπειρον δικαιοσύνην του…».
(Αδ, Κοραής προς Οδυσσέα Ανδρούτσον, 1824)
Η χορωδία του σχολείου, αποτελούμενη από τους μαθητές των Ε' και ΣΤ' τάξεων, τραγούδησε τραγούδια αφιερωμένα στην εθνική μας εορτή.
«…Κι’ αν είμαστε ολίγοι…παρηγοριώμαστε μ’ έναν τρόπον,
ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους.
Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα,
όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε,
τρώνε από μας και μένει και μαγιά.
Και ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν,
κι΄όταν κάνουν αυτείνη την απόφασιν,
λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν…».
«…Τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί,
και σοφοί κι’ αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί
και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι,
όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ.
Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί,
να την φυλάμε κι’ όλοι μαζί
και να μη λέγη ούτε ο δυνατός «εγώ», ούτε ο αδύνατος.
Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς «εγώ»;
Όταν αγωνιστή μόνος του και φκειάση, ή χαλάση, να λέγη εγώ,
όταν όμως αγωνίζονται πολλοί να φκειάνουν, τότε να λένε «εμείς».
Είμαστε εις το «εμείς» κι’ όχι εις το «εγώ».
Και εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν ν
α φκειάσωμεν χωριόν, να ζήσωμεν όλοι μαζί….»
(Στρατηγός Μακρυγιάννης)
Mικρά τσολιαδάκια από τους μαθητές της Α' τάξης.
Mικρά τσολιαδάκια από τους μαθητές της Α' τάξης.
